Lieve Quincy
Begin april werd er mij gevraagd of ik na het inleveren van Gietta (onze tweede hulphond in opleiding) ook weer een nieuwe pup zou willen. Nou daar hoefde ik niet lang over na te denken, het antwoord was een duidelijk ja. Sterker nog ik zei dat ze er de volgende dag meteen wel één mochten brengen. Dit laatste was als grapje bedoeld.
De volgende dag kwam er een telefoontje of wij al klaar waren voor een nieuwe pup. In het zuiden zaten twee pupjes die nog een plaatsje zochten. Twee zwarte labjes en jij was daar één van. Nou we hoefden niet lang na te denken, sterker nog Diederika had al ja gezegd voor ze met Hette had overlegd!!!

Donderdag 17 april 2008 heeft Diederika je uit Assen gehaald. Je broer Queastus ging bij een gastgezin in Assen wonen. Jullie zagen elkaar regelmatig tijdens de trainingen in Assen.
Je was een geweldig, lief zwart dropje. We waren meteen verliefd.
Vanaf het begin ging je overal mee naar toe. Omdat je nog niet zover kon/mocht lopen namen we je veel mee in de draagzak en later in de buggy.
Hier in huis woonden al een bruine labrador, Iris en een zwarte labradoodle, Gietta. Gietta was ook een hulphond in opleiding, maar helaas is zij afgekeurd.

Vanaf het begin was je met beide dames dikke vriendjes, je lag regelmatig bij één van de twee te slapen. Gietta bleek voor jou heel zorgzaam, ze haalde je bij het tuinhekje vandaan en bij de trap en schoof je resoluut de kamer weer in toen je voor de eerste keer wou kennismaken met de poes.
Je sliep al heel snel ’s nachts lekker door en je was ook snel aan de bench gewend. Eigenlijk gewoon een superhond. Je leerde de commando’s snel en je liet merken graag te willen werken. Je bent een actieve hond. Je gaat ook graag mee op stap.
Tijdens onze vakantie had je even last van een bange periode. Je vond veel dingen eng, vooral trappen en bruggetjes. Maar gelukkig ging dat later snel weer over. Ook mee naar de winkel vond je een poosje niet zo leuk, we zijn er nooit achter gekomen waarom je dit niet leuk vond, maar inmiddels loopje ook door de supermarkten weer met een vrolijk zwiepende staart. Het leukste voor jou is als we eenmaal thuis de boodschappentas in de gang zetten. Jij haalt de tas leeg en komt mij alles in de keuken brengen. Je doet dit werkje met veel plezier en ondertussen weet je precies op welke dag Hette de grote boodschappen haalt dan sta jij hem thuis al op te wachten bij de voordeur.
Ook de was aangeven vanuit de wasmand kun je heel erg goed of even iets oprapen wat wij laten vallen.
Overdag ging je vaak met Diederika mee naar school. Als de kinderen in de klas waren lag jij lekker in de bench te slapen, maar waren de kindertjes naar huis dan lag je lekker naast mijn bureau. De kinderen vond je erg leuk (en zij jou ook) maar je vond het op het schoolplein altijd wel erg jammer dat je niet mee mocht spelen.
Terwijl je eigenlijk een superhond bent zul je toch geen hulphond worden. Vanaf het begin heb je moeite om je plas op te houden. Nu is dat buiten niet zo erg (hoewel je rustig ging zitten plassen voor een vol terras), maar binnen was het iets minder leuk. Wat hebben wij in het afgelopen jaar veel plasjes opgedweild. Vaak meerdere op een dag. Even hadden we de hoop dat het, met behulp van medicijnen, wel goed zou komen. Maar helaas toen we weer wouden stoppen met de medicijnen, kwam het probleem terug. Dit betekent dat je niet gesteriliseerd kunt worden en dus ook geen hulphond kan worden. Dit was wel even heeeeeeeeeel erg balen, maar we begrijpen het wel.

Gelukkig heeft Arya, van Stichting Hulphond, heel snel een nieuw baasje voor je gevonden. Met een hondenvriendje en ik heb me laten vertellen een grote tuin.
Quincy wij wensen jou een geweldig hondenleven toe. Ik hoop dat je, ondanks dat je geen hulphond wordt, toch ook je nieuwe baas nog vaak mag helpen!
Wij gaan verder met het opvoeden van onze nieuwe hulphond in opleiding, Woukje!
Dikke knuffel van Hette en Diederika
Mandy, Edgar en Leonhard
(en een pootje van je hondenvriendjes Iris en Woukje)
Inmiddels weten we dat het heel erg goed gaat met Quincy. Ze heeft het heel erg naar haar zin bij het nieuwe baasje. Ze heeft daar ook een hondenvriendje en ’s nachts slapen ze samen op de mat. Ze kan de hele dag buiten spelen (en plassen) in de geweldige tuin en heeft zelfs een klein stukje eigen bos! Haar nieuwe baasjes zijn erg blij met haar en dat voelt voor ons erg goed. Het is geweldig om te horen met hoeveel liefde deze mensen vertellen over Quincy. Haar achterlaten bij haar nieuwe gezin voelde goed,maar was ook moeilijk. Gelukkig kregen we al snel goede berichten en foto’s waarop we konden zien en lezen dat het goed met onze Kanjer ging.
